Webmaster, 2 mei 2007
Australië ,

de laatste loodjes

Gegroet mijn waarde vrienden

ik heb de afgelopen week de zuidwestkust verkend en het was zeer aangenaam kan ik jullie meededelen. Ik zat in eerste instantie te twijfelen of ik een busticket zou aanschaffen of een auto zou huren, en verwend als ik ben heb ik maar voor dat laatste gekozen, aangezien het de meest comfortabele manier van reizen is hier in Australie. Voor 50 dollartjes per dag had ik een klein mormel onder mijn kont, dus geen dikke Ford Falcon 6 cilinder helaas. Maar goed ondanks dat toch 4 mooie daagjes lekker wezen cruisen op de West Coast Highway. De eerste dag ben ik vertrokken richting Rockingham op dolfijnenjacht. De start begon echter zwaar beroerd aangezien de bewegwijzering rond Perth waardeloos is en ik opnieuw geen goede map had gekregen, dankuwel verhuurbedrijf. Dus ik vertrok zwaar positief vanuit Perth, niet wetende dat ik zou verdwalen en al snel verdween de grijns op het koppie verruild voor zware oogleden, opkomende zenuwen en ernstige vermoeidheid. Na 3 mensen voor de weg te hebben gevraagd en heel wat kilometers te zijn afgedwaald ben ik weliswaar toch uiteindelijk aangekomen in Rockingham, bekend om zijn dolphinencounters. Awel ik stond dus al paraat met verrekijker en camera in de baai, maar helaas geen dolfijn te zien. Hop naar het informatiecentrum, en die beweren dat je veel geluk moet hebben om een dolfijn te zien zwemmen in de baai. Dus ik ben maar doorgekart naar de volgende bestemming : Dunsborough. Schitterend klein plaatsje waar meer dan genoeg is te beleven, met als hoogtepunt de scheepswrakduik op een oud marineschip genaamd 'The Swan'. Een van de redenen waarom ik ook de zuidwestkust ben gaan verkennen. Dus de 2de dag ben ik uitgevaren met de lokale duikschool samen met 5 andere duikers. Het begin allemaal best goed. De zee was kalm, het zonnetje scheen, totdat we in de boot sprongen en wegvoeren. De wind kwam opsteken en de zon maakte plaats voor donkere wolken. Resultaat, hogere golven en 3 zeezieke mensen aan boord waarvan ik er het ergst aan toe was uiteraard. Dus eenmaal aangekomen bij het wrak was het een soort race wie als eerst het water in mocht aangezien je je daar het beste in voelt. Helaas was ik nogal onhandig met de equipment, aangezien ik al behoorlijk ziek was, dus mocht ik als laatste eruit. Hop daar ga je dan halfkokhalsend het water in op goed geluk dat het beter zal gaan. Maar goed eenmaal onder water (was stervenskoud vergeleken met het Great Barrier Reef), kun je niet meer kotsen, jippie! Zodra onze koppies onder water waren zagen we al direct het schip vlak onder ons liggen. De mast ligt namelijk maar 5 meter onder het wateroppervlak. Zodra je afdaalt wordt je direct al welkom geheten door verschillende vissoorten die van dit schip hun woning gemaakt hebben. De stroming was overigens vrij sterk mede door de hoge golven, waardoor het beduidend meer energie kostte om voorwaarts te zwemmen dan gewoonlijk. Tijdens de duik kun je via verschillende ruimtes naar binnen kijken wat erg leuk is zeker ook omdat grote scholen van vissen zich daar verbergen. We zijn tijdens de duik rond het hele schip gezwommen en hebben onze safetystop op de boeg en de mast van het schip gemaakt. Eenmaal boven aangekomen draaide mijn maag zich eens lekker om waardoor ik de tweede duik heb moeten cancellen. Best wel balen eigenlijk want iedereen ging weer het water in behalve ik, aangezien ik ook nog eens onderkoelingsverschijnselen begon te krijgen. Dus de volgende duik doe ik lekker vanaf de oever, geen boottrips voor mij meer voorlopig. Na overnacht te hebben in het zeer gezellige hostel in Dunsborough ben ik doorgereden via de mooie kustroute naar Margaret river. Dit plaatsje is omgeven door een prachtige omgeving bestaande uit wijngaarden, ruige kustlijnen en oerbossen. Echter het weer was niet al te best dus ben ik teruggereden naar Bunbury, richting Perth. Bunbury is ook een heerlijk rustig plaatsje welke beroemd is om je raad het al: dolfijnen! Ik heb een bezoekje gebracht aan het dolfijnencentrum hier, beter dan dolfinarium , aangezien wilde dolfijnen hier in de baai de mensen bezoeken. Als het rustig weer is komen ze letterlijk tot aan je voeten zwemmen, wat echt wel leuk is om te zien. Helaas was ik wat minder bevoorrecht, want het weer was te ruig voor de dolfijnen in de baai, zodat ze niet aan het strand kwamen. Toh ondanks dat heb ik nog een dolfijn in de baai gezien!! Moniek ik denk dat dit echt de meest vette stageplek is die je maar kunt vinden want ze zoeken ieder jaar weer vrijwilligers die willen helpen in het dolfijnencentrum. Dat houdt in dat je samen met de crew de dolfijnen gaat bestuderen en getraind wordt om ook ander mensen over deze dieren kunt voorlichten. Tijdens de opleiding kun je zelfs met ze zwemmen!! Dus als jij het niet doet, doe ik het zeker wel! Na dit veel te korte bezoek aan dit vredige plaatsje heb ik de auto weer terug moeten brengen in Perth en heb ik 2 nachten doorgebracht in het schitterende Fremantle, het havendistrict van Perth. De architectuur van dit schitterende plaatsje doet je denken in Italie te zijn beland en veel cafe's en gebouwen hebben dan ook Italiaanse namen. Bovendien is de sfeer ook bijzonder relaxed en de mensen zijn er erg vriendelijk. Nu ben ik inmiddels weer in Perth en moet ik me geestelijk gaan voorbereiden om weer terug te gaan. Haha nou zo erg vind ik het eigenlijk niet hoor, ik kijk er naar uit om familie en vrienden weer te zien, lekker te surfen en van jullie mooie weer te gaan genieten. Dus tot over 3 daagjes!!

Ciao
denni

p.s. ik kon het niet inkorten (teveel beleefd

Verras Fastest in Australië met een belletje via HalloBuitenland.nl